De slechte staat van de wegstrekking Jenny-Henar in Nickerie zorgt opnieuw voor politieke discussie. NDP-parlementariër Ebu Jones stelt dat de huidige regering, die sinds mei 2025 aan de macht is, hiervoor niet verantwoordelijk is. Volgens hem ligt de schuld bij de vorige regering, die regeerde van mei 2020 tot mei

2025. Wie de geschiedenis van dit project stap voor stap bekijkt, ziet echter dat de oorsprong van de problemen verder teruggaat aldus DNA lid Rawien Raghoenandan.

De rehabilitatie van het circa 120 kilometer lange traject Jenny-Henar begon namelijk onder de NDP-regering van Desi Bouterse. Op 17 oktober 2018 werd in Wageningen

officieel het startsein gegeven voor het project. De uitvoering kwam in handen van Baitali Group of Companies. De geschatte waarde van het werk bedroeg ongeveer 79,2 miljoen Amerikaanse dollar.

Volgens de toenmalige minister van Financiën, Gillmore Hoefdraad, zou de financiering uit staatsinkomsten komen. In de praktijk bleek echter dat de aannemer

het project grotendeels moest voorfinancieren. Daardoor ontstond al in een vroeg stadium een financieel kwetsbare constructie, waarbij de staat een grote schuld begon op te bouwen.

Daar bleef het niet bij. Het project werd onderhands gegund, zonder transparante aanbesteding. Ook was er geen structurele en solide dekking op de begroting geregeld.

Toen de betalingen vanuit de overheid uitbleven, liepen de schulden aan de aannemer verder op. Tegen 2020 was de situatie zo problematisch geworden dat Baitali niet verder wilde werken zonder betaling. Hoewel de bedoeling was dat het project rond 2020 afgerond zou zijn, lag het werk bij de regeringswisseling grotendeels stil.

Toen de regering-Santokhi in mei 2020 aantrad, trof zij dus geen normaal lopend project aan, maar een dossier dat financieel was vastgelopen. Volgens de aangehaalde informatie ging het om ongeveer SRD 350 miljoen aan betalingsachterstanden. Daarbovenop kwam een bredere economische crisis en een vrijwel lege staatskas. De nieuwe regering erfde

daarmee niet alleen een onaf project, maar ook de schulden en financiële blokkades die eraan vastzaten.

In de periode 2020 tot 2025 werd vervolgens geprobeerd het project weer op gang te krijgen. Eerst lag de nadruk op stabilisatie en schuldherschikking binnen het herstelplan over de jaren 2020 tot 2022. De uitvoering

bleef in die jaren wel vertraagd, vooral door de slechte financiële situatie en het gebrek aan directe middelen. In november 2023 kwam er via IDB Invest een lening van 5 miljoen Amerikaanse dollar beschikbaar voor Baitali, bedoeld als werkkapitaal om het project weer voort te zetten. Uiteindelijk werd het werk in februari 2025 officieel hervat, na jaren van stagnatie.

Juist daar zit de kern van de discussie. Ebu Jones wijst naar de vorige regering, dus de periode van mei 2020 tot mei 2025. Maar volgens deze chronologie ontstonden de fundamentele problemen al vóór mei 2020, toen het project onder de NDP

werd opgestart zonder transparante aanbesteding en zonder solide financiële basis. De stagnatie in de jaren daarna lijkt dan ook niet uit de lucht te zijn komen vallen, maar het directe gevolg te zijn geweest van de manier waarop het project aanvankelijk is opgezet.

Dat betekent niet dat de regering-Santokhi het traject

volledig heeft afgemaakt in haar regeerperiode, maar wel dat zij volgens deze lezing een al ontspoord project heeft geërfd en vervolgens heeft geprobeerd het financieel en praktisch weer op de rails te krijgen. De huidige discussie draait dus niet alleen om de vraag wie de weg niet heeft afgemaakt, maar vooral om de vraag onder welke regering de problemen zijn ontstaan.

Wie de feiten chronologisch naast elkaar zet, komt uit bij een duidelijke conclusie: de weg Jenny-Henar werd onder de NDP opgestart, raakte door financiële en bestuurlijke problemen vóór 2020 in de knel, en werd daarna door de volgende regering geprobeerd

te redden en opnieuw op te starten. Tegen die achtergrond is de stelling dat alleen de vorige regering verantwoordelijk is, een leugen van Jones.

Nickerie krijgt de rekening gepresenteerd van loze NDP-beloften