(Door Hikmat Mahawat Khan) – Het is vreemd dat Surinamers veel economische belangen en voordelen zien in een samenwerking met Guyana en graag met dat land willen samenwerken maar tegelijk meteen ruzie maken over verbindingen met dat land. Als je nu al problemen hebt met de verbindingen, als

je nu al die Guyanezen niet vertrouwt wat heb je dan nog daar te zoeken?

Dit is een vreemde paradox bij Simons, Bouva en Tsang. Aan de ene kant vertellen zij dat een verbinding met Guyana heel belangrijk is voor Suriname en de Surinaamse economie. Suriname

moet verbonden worden met Guyana. Er moet dus geïnvesteerd worden. Schaarse Surinaamse middelen moeten naar die verbinding. Over prioriteiten gesproken. Overigens toen Santokhi ook over die verbinding sprak schreeuwde de NDP moord en brand over prioriteit.

Dus je wil samenwerken met Guyana, je gelooft in bloei

van economie. Maar je vertrouwt die Guyana niet. Hoe die bloei trouwens gaat komen wordt ook niet verteld. Er wordt aangenomen dat die “wetmatigheid” van connectie altijd tot bloei en ontwikkeling leidt maar men vergeet tegelijk ook een belangrijke voorwaarde en zelfs een zogeheten “condition precedent” bij die wetmatigheid dat bij een verbinding er sprake moet zijn van goede samenwerking en uitwisseling want anders komt er geen bloei maar slechts een verbinding. En precies hier zit de paradox.

Vreemde houding van Simons, Bouva en TsangSimons, Bouva en Tsang zijn begonnen om Ali en Guyana te schofferen,

te vernederen en te beledigen om dan te zeggen dat zij een brug willen voor goede economische banden en ontwikkeling. Met wie gaan Simons, Bouva en Tsang die economische samenwerkingen bespreken? Met wie gaan zij allerlei overeenkomsten onderhandelen? 

Ali heeft dan al geen zin. Ali heeft

weinig behoefte om naar Suriname te kijken. Waarom zou hij? Ali heeft al sterke banden met USA, binnen Caricom en in de oliewereld. Hij is minder afhankelijk van Suriname. Hij is al verder in de olieboom.

Vragen die de paradox verder blootleggenEr komen een paar vragen

op die doen vermoeden dat er andere verborgen motieven zijn bij Simons, Bouva en Tsang. Eerst de vragen hard op stellen zodat de paradox duidelijk wordt en heel Suriname zich nu gaat afvragen wat er echt aan de hand is.

1.      Waarom willen Simons, Bouva en Tsang

dan een brug met Guyana als zij die Guyana niet vertrouwen en met hen niet wil samenwerken?

2.      Wat is de reden waarom Simons, Bouva en Tsang plotseling anders denken over de financiering van de brug dan Suriname voorheen deed?

3.      Waarom was gezamenlijke

financiering en kosten delen met de veerboot al die jaren geen probleem voor Suriname en voor Simons, Bouva en Tsang en nu met de brug wel?

4.      Waar gaan Simons, Bouva en Tsang het geld vandaan halen voor die brug? Dat vertellen zij er niet bij. Vreemd.

5.      Hoe kan het dat Simons, Bouva en Tsang beweren dat zij Ali en Guyana al in mei verteld hebben dat Suriname de brug helemaal zelf gaat betalen terwijl Tsang pas eind juni/begin juli (dus 1,5 maand later!!) aan eigen DNA dat tussen neus en lippen door

vertelt? Vertrouwen Simons, Bouva en Tsang Guyana en Ali meer dan hun eigen DNA of hechten zij meer waarde aan Guyana en Ali dan hun eigen DNA?

6.      Waar is de business case van de brug van Simons, Bouva en Tsang waaruit blijkt dat een eigen Surinaamse

volledige financiering beter is voor Suriname? Waarom heeft Tsang dat niet aan DNA voorgelegd? Waar is DNA in deze? Waar is Ashwin Adhin die beweert dat hij er is om de regering te controleren? Wat controleert hij?

Plotselinge draai over financiering doet iets anders vermoedenDe plotselinge

draai over de financiering van de brug zonder logica en onderbouwing heeft veel tongen los gemaakt. Er gaan geruchten rond zoals altijd in Suriname. Niet alle geruchten moeten serieus genomen worden en veel geruchten komen uit de politieke rancune fabricage maar Suriname is een dorp en daar lekken vaak verborgen motieven en agenda’s. Zo wordt al gefluisterd dat de NDP een oude historie heeft met “lekkers” verdelen rond infra projecten en dan wordt er verwezen naar de Ballast Nedam bruggen, de Bouterse Highway en zelfs naar de olieraffinaderij. De vraag wordt gesteld of het nu niet om “lekkers” verdelen gaat.

Een ander motief wat zich opdoemt in de dorpse wandelgangen is dat Simons, Bouva en Tsang een appeltje te schillen hebben met Ali omdat die “iets” te positief was over Santokhi en zelfs speciaal naar zijn uitvaart was gekomen. Dat schijnt de NDP te steken en

dus wil de NDP die Ali dat terugbetalen.

Beide motieven kunnen elkaar zelfs versterken. De paradox in het gedrag van Simons, Bouva en Tsang versterkt het idee dat beide motieven niet alleen geruchten kunnen zijn. Er schuilt meer achter dan rationale nationale gedachte want Simons, Bouva

en Tsang kunnen niet uitleggen wat er zo nationaal is aan 100% eigen financiering.

Internationale voorbeelden van cofinancieringIn de hele wereld zijn er legio voorbeelden waar 2 of meerdere landen gezamenlijk optrekken in grote projecten en waar er totaal geen sprake is van “verkwanseling” van nationale

belangen. In Europa bijvoorbeeld hebben EU-landen zelfs hun eigen munt, een van de meest nationale symbolieken, opgegeven voor 1 gezamenlijke Euro. In Zuid-Amerika is tussen Brazilië en Paraguay samengewerkt op cofinanciering van ongeveer USD 20 miljard voor een Hydro dam. Tussen UK en Frankrijk is er samengewerkt op de kanaaltunnel. Genoemde landen zijn geen landen die niet patriottisch zijn. Frankrijk is zo nationalistisch als maar kan. Dat geldt ook voor de Britten en dat geldt ook voor de Brazilianen.

Kortom, je kan met jouw buren samenwerken, samen financieren en toch strak op jouw nationale belangen letten

als je het fatsoen en de intelligentie hebt om goed te onderhandelen en diplomatiek met de buren om te gaan. En dus niet als Simons, Bouva en Tsang die zomaar iets in de media roepen en big ting spelen terwijl je jouw volk niet eens eten kan geven. Over nationale trots gesproken. De hele dag overal handjes ophouden, in Nederland struinen naar 2e hands afgedankte meubels voor scholen, overal geld “bedelen” en dan plotseling lange tenen hebben bij nationale trots. Jouw land verzuipt, je leent waterpompen bij die zelfde Ali om jouw volk uit het verzuipen te halen en nu big ting spelen?

Simons, Bouva en Tsang, get a life. Ga aan het werk. Ga leveren. Kom met plannen en onderbouwingen en kom met minder praatjes.

Hikmat Mahawat KhanFB-page: Drumbeat H M Khan